|
|
 |
Okunma |
|
57
|
Benim yarattığım ben
Benim yaRattığım ben..
Bir garip çocuktur benim yarattığım ben, Saçlarında fısıldayan rüzgarlar Omuzlarında köhne sokakların yükü.. Kelimeler birbiri ardına dizilse yine de söz geçiremez küçüğe, Kolundan tutsalar sorgulasalar bile gecelerce Tek kelime etmeden izler soğuk duvarları badem, siyahi gözleri Bir sadık çocuktur benim yarattığım ben.
Bir garip çocuktur benim yarattığım ben, Umursamazlığı karakterine sığdıramayan, Umutlarını arkasında tutamayan,. Kilitler vurulsa bile gül kokulu dudaklarına sır vermez küçüğüm, Vursalar, itseler kaksalar bile saatlerce, Susup gözler zalimliğin penceresinden kararmış sokakları Bir sırdaş çocuktur benim yarattığım ben..
Bir garip çocuktur benim yarattığım ben, İşli cebinde eceline yol açan uzun ince kanseri, Birini yakıp birini söndürür korku kaplayınca bedenini, Hakaretler etseler sıksalar bile tertemiz boynunu ihanet etmez küçük, Kalbinde ki bin bıçağa yandaş ekleseler nicelerce Sımsıkı kapatır minyon ağzını mırıldanır şarkıları Bir sakin çocuktur benim yarattığım ben..
Bir garip çocuktur benim yarattığım ben, Ellerinden tutmadan yürümeyi öğrenenlerden, Kurmadan fişek olup doğru hedefe patlayıverenlerden, Saçlarını yolsalar kan dolsa kemikli çenesi bildiğini söylemez küçücük, Işıksız odalara tıksalar kalın perdeler örtseler yüzlerce Tanımaz kimseyi olduğu yerden açıklığa tükürür yanlışları, Bir safi çocuktur benim yarattığım ben..
Dikenli yollarda yoldaş, Serin sularda arkadaş, Kara günlerde karındaş, Bir sahi çocuktur benim yarattığım ben.
|