yontulan yürekler
ey mavi bulutlarýn yüreði!
ayný topraklardan geldik biz,
ayný tozlu toprak yollarda
ne ayakkabýlar eskittik biz.
ayný sulardan içtik, pýnarlardan akan,
benzer dedelerin sevimli yüzlerine sýðýndýk
hýrçýn birer çocukken.
yüreðimizin mahsenlerinde yýllanmýþ
ayný þaraplardan içtik kan kýrmýzýsý.
ayný türküleri söyledik bostanlarda
algýn cemalin sesinden, kanlara boyanmýþ.
ey memleketimin yüreði!
belki baðlar arasýnda bir kaya baþindayýz
belki soðuk bir memleketin
kaldýrýmlarýný adýmlýyoruz yalnýzlýklarmýzla,
belki hala boz topraklarýmýzda çocukluk yaþýmýzdayýz.
ey soðuk gurbetlerin yüreði!
ayný elmasý takmýþ
demirlerden hasretler yontuyoruz,
dönen çelik çarklar arasýndan
gece gündüz demeden
daðýlan yüreklerimizi topluyoruz.
|