|
|
 |
Okunma |
|
33
|
Dostu yok gecelerin
geceler çok uzun
geceler bir ömür
ömür dediğin bir tutam ümit
ümidi yok yarınların
tıpkı senin yokluğun gibi
ve ben biraz daha sana hasret…
hasret bir ip boğazıma düğümlenmiş
düğümler her tarafımda
bütün yolllar kör düğüm
ve ben biraz daha ölüyorum
sensizliğin ortasında
Sen yokken pismandim yasadigima
Sevgi dolu bir kalp tasidigima
Sonunda kavustum aradigima
Içimde askini yasatiyorum Yepyeni umutlar yaratiyorum
Dünyanin derdini unutuyorum Senin kollarinda senin yaninda
Seni görmedigim günler Karanliktayim,
katran gecelerdeyim Cehennem misali bir yerdeyim
Bir demir nasil paslanir, bir elma nasil çürürse Iste öyleyim…
Terkeden sen oldun niye yanayim
Kanayan kalbini niye sarayim
Sevgilim deyipte nasil anayim
Sen bana dost bile olamadin ki
bir sevgi var içimde
lekesiz tertemiz
bir özlem var içimde
uçsuz bucaksız
birde sen varsın içimde
unutulması imkansız…
öğle senden çok uzaklarda değilim
görmesini bilen gözlerinin bakışındayım
belki senden sana daha yakın
bir yerdeçarpan kalbinin her atışındayım
döndüm dolaştımda gurbet eleri
dünyaya çıkmaya yol bulamadım
bahçelerde gördüm birçok gülleri
sevgilime benzer gül bulamadım
kime söyleyeyim ben derdimi
koz ettin ciğerimi deldin rüzgar
yerden yere attın gönül şehrimi
yine elden ele saldın beni rüzgar
|
'İki canlısın çok ye' deseler de yemeyin
Yorumlar
